Copyright Hoofdstuk 11 / Liselore Rugebregt

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewarenBewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Ken je dat, een getal dat op de meest onverwachte momenten opduikt? Ik heb dat met het getal 11. De 11 is een zogenaamd meestergetal, het staat o.a. voor potentieel: het vermogen om te creëren, inzichten te verkrijgen, voor kracht en creativiteit. Wanneer ik mij bewust word van het getal 11, dan weet ik dat er iets gaat gebeuren of veranderen. Alsof er een nieuw hoofdstuk begint. Vandaar: Hoofdstuk 11. 

.

Hallo! 

.

Ik ben Liselore Rugebregt. Journaliste en schrijfster van levensverhalen. Of ze nu kort, lang, al geschreven of nog ongeschreven zijn, ik ben ontzettend benieuwd naar jouw verhaal maar vertel je ook graag iets over mijn verhaal. 

.

Later als ik groot ben

Opgegroeid met mijn neus in de boeken en een pen in mijn hand voordat ik überhaupt kon lezen en schrijven, was het al snel duidelijk: later als ik groot ben word ik… schrijfster. Maar wat gebeurt er als we groot worden? Dromen blijven dromen en later wordt steeds later. Later als ik meer tijd heb. Later als ik meer inspiratie heb. Later als ik…

Maar later houdt geen rekening met de onverwachte gebeurtenissen. Gebeurtenissen die nieuwe inzichten en perspectieven bieden waardoor we een geheel nieuwe kijk op het leven krijgen.

.

Later kwam eerder

In eerste instantie leek deze gebeurtenis voor mij de periode na mijn afstuderen te zijn toen ik vijf jaar lang ziekenhuis in en ziekenhuis uit ging. Er zat een aangeboren afwijking in mijn benen die operatief gecorrigeerd moesten worden. Wat in eerste instantie zou bestaan uit twee operaties en bijbehorende – maanden aan – revalidatietijd, werden al snel meer dan twee operaties en nog veel meer revalidatietijd. Genoeg tijd ook om te bedenken wat ik werkelijk wilde met mijn leven. Schrijven? Maar wat dan?

.

Levensverhalen

Voor mijn studie Culturele Antropologie en Ontwikkelingssociologie had ik onderzoek gedaan naar de intergenerationele overdracht van culturele patronen binnen Indische families in Nederland. Hiervoor interviewde ik respondenten aan de hand van hun levensverhaal. De meest interessante, trieste, mooie, overweldigende maar ook traumatische verhalen kreeg ik te horen, ook toen ik aan de slag ging als freelance journalist, en ik realiseerde mij: iedereen heeft een verhaal te vertellen en ik kan deze verhalen opschrijven!

.

Werkelijk gelukkig?

Het idee om als tekstschrijver aan de slag te gaan, in eerste instantie nog niet volledig gericht op levensverhalen, begon steeds meer vorm te krijgen. Maar een goed idee en het daadwerkelijk realiseren is een ander verhaal. Ik begon weer te denken: het komt misschien toch wat later.

Ondertussen had ik een relatie, een huis gekocht, een goede baan en begon ik mee te stromen in een prestatiemaatschappij waar ik eigenlijk… niet écht gelukkig van werd.

.

Later greep opnieuw in

Einde relatie, huis in de verkoop én weer het ziekenhuis in. Maar ditmaal om een reden waarvan ik nooit had verwacht dat het mij zou overkomen: een abortus. Een abortus die niets te maken had met geen moeder willen worden. Een abortus die niets te maken had met geen moeder kunnen worden. En dan toch die “duivelse” keuze maken…

.

Mijn verhaal: abortus

Na de abortus volgde een rouwproces waarin ik de balans voor mezelf op probeerde te maken. Wat was er gebeurd en waarom? Waar was het allemaal goed voor? Het werd mij duidelijk dat het tijd was om niet alleen de levensverhalen van anderen op te schrijven maar nu eerst mijn levensverhaal te schrijven.

Ik nam ontslag, bleef nog een paar maanden in Nederland en stapte vervolgens op het vliegtuig naar Spanje en Zweden. Ik zou wel zien waar ik nog meer naartoe wilde reizen, wanneer ik terugkwam en ik begon aan het schrijven van mijn boek over – zelfs in Nederland – één van de grootste taboe-onderwerpen: abortus.

.

Zo, nu weet je meer over mijn verhaal en mijn motivatie om levensverhalen te schrijven, zowel mijn verhaal als… jouw verhaal? Laat het me weten als ik je interesse heb gewekt of als je aanvullende informatie wilt ontvangen over de mogelijkheden die ik te bieden heb om jouw levensverhaal te schrijven. 

.