Voorjaar 2026 Met mijn koffiekopje halverwege mijn mond bevries ik. Geen enkele beweging maak ik meer. Argh, de kleinste beweging en ik mis mijn kans. Dat zal me niet nog een keer overkomen! Uiterst behoedzaam draai ik mijn hoofd richting het balkon. Daar zijn ze weer! Twee pimpelmezen vliegen nieuwsgierig Lees verder
Najaar 2018 De stilte van de sluipende mist in die laatste herfstdagen heeft zich opgetrokken tot de nok van het klooster waar ik op de zoldervloer zit. Om mij heen een kring van mensen met onbekende maar vertrouwde gezichten. We zullen elkaars namen vergeten met hetzelfde gemak waarmee we ze Lees verder
Voorjaar 2018 Ik zag de flits van twijfel in haar ogen. En het subtiele trekken van haar mondhoek terwijl ze haar wang lichtjes naar binnen zoog. De afdruk van de echo lag ondersteboven op het oneindige tafellandschap van nog geen meter tussen ons in. Een afdruk. Een stuk papier met Lees verder
Voorjaar 2025 Het gras is uitgedroogd. De scherpe puntjes prikken zachtjes in mijn voeten. Elk prikje als een vriendelijke herinnering om niet te ver af te dwalen. In. gedachten. Verloren. Te. Raken. Om in de zon te blijven lopen, ook al verlang ik naar de schaduw van de berghellingen. Luisterend Lees verder
Voorjaar 2018 Nog geen week gaf ik mezelf. Nog geen week en ik stond weer op de werkvloer. Nabloedend en al. Opgejaagd door ingebeelde verwachtingen en aannames. ‘Geen tijd! Geen tijd! Hoezeer het mij ook spijt!’ riep het konijn met het horloge. Geen tijd om te helen. Geen tijd om Lees verder
Soms zie ik hem… in wat was en wat had kunnen zijn. Als ik opkijk en in de verte staar door het raam. Ineens fietst hij dan langs. Ik herken hem meteen, in het silhouet van een ander. Nog sneller dan mijn gedachten kunnen gaan, zetten mijn benen zich in Lees verder
Voorjaar 2018 De lichten waren aan, maar de ruimte bleef schemerig. Of misschien verkeerde ik wel in een staat van schemering. Toilettas, sokken, ondergoed, extra kleding, maandverband voor het nabloeden. Wat nog meer? Wat een eeuwigheid leek te duren, zal niet meer dan enkele minuten in beslag hebben genomen. Vertraagde tijd. Lees verder
Najaar 2024 Aan het einde van de eerste zomer zette ik zijn ‘eerste’ verjaardag in mijn agenda. Niet dat ik het nodig had om ieder jaar op dezelfde datum herinnert en overvallen te worden door de leegte van wat er is gebeurd. Er zijn nu eenmaal datums die niet vergeten Lees verder
Voorjaar 2019 Het voorjaarsweer in Zweden was onvoorspelbaar. Het varieerde van herfststormen in de ochtend tot zacht lenteweer in de middag. Van bloedhete zomerse dagen tot winterse sneeuwbuien de volgende dag. Het maakte mij allemaal niet uit, als ik maar een plek had om te schrijven. Een plek om al Lees verder
Voorjaar 2018 Waarom kooien mensen vogels? Vogels moeten toch vrij kunnen vliegen om hun lied te zingen. Een lied bij zonsopgang; om de overgang van de nacht naar de dag te vergezellen. Het moment van tussenin. Wanneer onze dromen hun laatste hoop uitspreken, voordat ze worden vergeten in de waan Lees verder